بي شك مهمترين اتفاق اين بازي طبق پيش بيني ها حضور تماشاگران بود؛ تراكتوري كه به ناحق سه هفته دور از هواداران خود بود و تا اين هفته مظلومانه بدون ياور و كمك در مقابل تيمهاي حريف قرار مي گرفت، در اين بازي بر خلاف بازيهاي قبلي شاهد حضور تماشاگران خود بود.



بازي راس ساعت 21:30 شروع شد، چند دقيقه ي اول اين بازي دو تيم بيشتر سعي در شناخت از همديگر داشتند، با اين وجود ترس زيادي در بازيكنان ملوان ديده مي شد و اين باعث شده بود تراكتور جلو كشيده و ملوان را تحت تاثير بازي هماهنگ خود قرار دهد.

جو ورزشگاه به صورت فوق العاده اي به نفع تراكتور بود و همين عامل باعث وجود انگيزه ي بسياري در بين بازيكنان شد.

تا دقيقه ي 20، بازي متعادل و تا حدودي به نفع تراكتور بود و در اين مدت شاهد چند فرصت براي هر دو تيم بوديم.

دقيقه ي 24 همان لحظه اي بود كه هواداران در انتظار آن بودند در اين لحظه رسول خطيبي گل اول بازي را به ثمر رساند و ورزشگاه به حد انفجار رسيد.

بعد از اين گل تراكتور چندين موقعيت عالي را توسط كرار و خطيبي از دست داد تا دقيقه ي 37 فرا رسيده و مسعود ابراهيم زاده با پاس استثنايي كرار گل دوم را به ثمر رسانده تا يكبار ديگر همه ي تماشاگران را در ورزشگاه خوشحال كند.

بعد از اين گل تا انتهاي بازي در نيمه ي اول بازي متعادلي از هر دو تيم شاهد بوديم.

شروع نيمه ي دوم با حملات تيم ملوان توام بود؛ اما فقط اين فشار ملوان 5 دقيقه طول كشيد و بعد از آن تراكتور با پاسهاي كوتاه و مكرر سعي در كنترل بازي داشت. بازي در نيمه ي دوم بيشتر متعادل بود و هر دو تيم موقعيتهايي داشتند كه با بي دقتي مهاجمان خود صاحب گل نمي شدند.در 10دقيقه ي پاياني بازي تراكتور صاحب چند موقعيت خطرناك با شوت هاي كياني هم شد كه اين موقعيتها هم پشت سر هم به هدر رفتند.

مهمترين نكته ي بازي بي شك حضور 70هزار تماشاگر عاشق تراكتور بود كه يكي از اصلي ترين عوامل موفقيت تراكتور در اين بازي بود، در اين بازي هماهنگي بي نظيري بين بازيكنان تراكتور وجود داشت و جاسم كرار هم كاملا به مرز پختگي رسيده بود.

اگر اين بازي را بخواهيم در يك جمله تعريف كنيم بايد بگويم كه تراكتور سر تر از تيم ملوان بود.